Sinds een week of drie kan ik een paar belangrijke programma’s op m’n pc niet meer gebruiken: Nokia PC Suite, bijvoorbeeld, of iTunes, of Adobe Reader. En tot overmaat van ramp kan ik het bestand waarin ik m’n complete manuscripten van m’n boeken bewaar, ook niet meer openen.

De oorzaak? Een of andere lastige bug in Windows Vista. Door een recente update is er iets mis gegaan waardoor bovengenoemde software niet meer werkt.

Nu is zoiets lastig en frusterend, maar eerlijk gezegd ben ik de frustratie al voorbij. Maar wat blijft – of eigenlijk steeds groter wordt – is de verwondering en verbazing. Want als je er nuchter over nadenkt, is het eigenlijk bizar hoe zoiets gaat.

Stel: je koopt een koffiezetapparaat en na een tijdje zet ‘ie geen lekkere koffie meer. Logisch dat je dan met dat ding naar de winkel gaat en gaat klagen. Grote kans dat de winkelier of de fabrikant je zonder problemen óf een reparatie aanbiedt, óf een compleet nieuw apparaat. Dat vinden we logisch.

Maar wat nu als de winkelier en de fabrikant zouden zeggen: “We weten wel wat er aan de hand is, maar we doen er niks aan. Weet u wat, probeer maar een paar mensen te vinden die ook zo’n apparaat hebben en vraag ‘t hun. Misschien weten zij het”.

Dus je gaat maar op zoek naar die mensen. Je raakt met ze aan de praat en inderdaad, ze hebben wel een paar oplossingen. Van de ene moet je een schroefje in het koffiezetapparaat aandraaien, van de andere moet dat juist weer los, de derde zegt dat je de koffiepadhouder moet vervangen en de vierde adviseert je eerst een nieuw onderdeel aan te schaffen (bij een winkel die je helemaal niet kent), dat op het apparaat schroeven, vervolgens het hele apparaat uit elkaar halen en opnieuw in elkaar zetten en dán doet ‘t het weer. Hoop je.

Kleine kans dat je dit niet zou accepteren. Maar nu gaat het niet om een koffiezetapparaat, maar om Windows Vista. Wie gaat er nog klagen bij de fabrikant (Microsoft dus)? Heeft geen enkele zin. En hoe zou je dat eigenlijk moeten doen? Bestaat er zoiets als klachten@microsoft.nl? Dikke kans van niét. Nee, deze fabrikant stuurt je gewoon het bos in met de tip om de verschillende internetfora af te struinen op zoek naar medegebruikers die wel een oplossing weten.

Ooit gehoord van iemand die na een corrupte update – zoals nu – tegen Microsoft zegt: “Doe mij eens even een nieuwe Vista?”. Of iemand die naar Apple stapt en zegt: “Die laatste iTunes wil gewoon niet installeren op m’n pc. Da’s raar, want jullie moeten er voor zorgen dat jullie een deugdelijk programma maken, ook voor mij. Dus m’n geld terug en anders stap ik naar de Consumentenbond!’.

We klagen sowieso niet, want als je met je Windows Vista gaat klagen op een online forum, dan krijg je op z’n minst meesmuilende reacties als: “Koop een Mac”, “Werk je nog met Windows Vista?!”, of: “Ga toch gewoon met Linux/Ubuntu/weet-ik-al-niet-wat aan de slag”. Leedvermaak in plaats van solidariteit is wat je te wachten staat.

En je bent natuurlijk een sukkel als je niet eens zelf zo’n fout in Vista kunt opsporen en herstellen.

Waar blijft de Consumentenbond? Radar? Kassa? Ik ben al jaren lid van de Consumentengids en daarin worden vaak de allerkleinste probleempjes opgeblazen tot totale consumentencatastrofes. Niet de beloofde 5 procent korting gekregen? Schande! De Consumentengids zal de fabrikant wel eens aan de schandpaal nagelen. Na 23 jaar een apparaat stuk en de winkelier wil het niet eens gratis en voor niks vervangen? Hoe durven ze! Wacht maar tot Kassa, Radar of de Consumentenbond langs komen!

Maar over domme, foute, corrupte, onvolledige en knullige updates van dure softwarepakketten als Windows Vista? Geen krimp. Amateuristische consumentenservice door dat maar over te laten aan ‘medegebruikers’? Je hoort ze niet. Zelfs zij die op komen voor de arme consument halen hun schouders op.

Want computerleed is voor sukkels. Die niet eens een foute update kunnen herstellen. Dus die hebben het misschien wel verdiend dat ze al weken geen Nokia PC Suite, iTunes, Adobe Reader en wat al niet meer kunnen gebruiken.

Wat ben ik blij dat Microsoft geen koffiezetapparaten maakt.

Abba – Arrival

Abba – Super Trouper

Band, The – Anthology (2LP)

Band, The – The last waltz (3LP box)

Beach Boys – Pet Sounds (hoes licht beschadigd)

Bee Gees – The very best of (2LP)

BZN – You’re welcome

Cash, Johnny – International superstar (2LP)

Culture Club – Colour by numbers

Deep Purple – Come taste the band

Dire Straits – Communiqué

Dire Straits – Dire Straits (1978)

Dire Straits – Love over gold

Dire Straits – Making movies

Diversen – Disco Dance Collection (2LP; disco-hits uit de jaren ’75-’79)

Diversen – Greatest Hits 6 (1974; Rubettes/Earth & Fire/Slade/Earring/etc.)

Diversen – Hit after hit (K-tel 1978)

Diversen – It was 20 years ago (2LP; hits uit eind jaren ’60)

Diversen – Look out! Hilversum III Troetelelpee

Doe Maar – Doe de dub

Finkers, Herman – Van zijn elpee

Fleetwood Mac – Mirage

Fleetwood Mac – Tusk

Genesis – And then there were three

Groot, Boudewijn de – Vijf jaar hits

Hansse, Tol – Moet niet zeuren

Hermans, Toon – One man show (jaren ’60)

Hermans, Toon – One man show 1974 (2LP)

Holly, Buddy – Greatest hits

Human League – Hysteria

John, Elton – A single man

Madness – One step beyond

Mark & Clark Band – Worn down piano

Marley, Bob – Legend (The best of)

Miller Band, Steve – Abracadabra

Nijs, Rob de – Gisteravond

Pink Floyd – Atom heart mother

Police – Outlandos d’amour

Police – Regatta de blanc

Prince – Purple rain

Prince – Sign o’the times (2LP)

Rolling Stones – Goats head soup

Rea, Chris – Wired to the moon

Ross, Diana – Diana

Shaffy, Ramses – We leven nog

Simon & Garfunkel – The Concert in Central Park

Simon, Carly – Coming around again

Sky – Sky 2

Springsteen, Bruce – Live 1975-85 (originele 5LP-box, incl. uitgebreid tekstboek)

Springsteen, Bruce – The rising (2LP; extra zwaar vinyl)

Supertramp – Crisis? What crisis?

Webber, Andrew Lloyd – Evita (Original London Cast)

Yes – Close to the edge

12″-singles:

Hoover, Jimmy the – Tantalise (radiohitje uit de jaren ’80; zie http://www.youtube.com/watch?v=W2kku5sEt04)

Noodweer – In de disco

Lionel Richie – All night long

Simple Minds – Belfast child (“Ballad of the Streets” EP)

Terwijl haar nieuwe single Set Fire To The Rain naar nummer 2 stijgt, klimt haar oude nummer 1-hit Rolling In The Deep opnieuw naar de eerste plaats.

In oktober 1978 was Olivia Newton John de laatste die zo’n prestatie leverde. Ze stond toen op 1 met Hopelessly Devoted To You en op 2 met Summer Nights. Beide singles (de laatste een duet met John Travolta) kwamen uit de film Grease.

Daarvoor was het slechts drie andere artiesten gelukt. In maart 1974 stond Mud op de nummers 1 en 2 met respectievelijk Dynamite en Tigerfeet.

Vier jaar eerder, in mei 1970, deden Simon & Garfunkel hetzelfde met de singles El Condor Pasa (nummer 1) en Cecilia (nummer 2).

The Beatles zijn de enige groep die dit kunststukje op verschillende momenten hebben geflikt. In mei 1965 stond de groep op de bovenste twee Top 40-plaatsen met Ticket To Ride en Rock ‘n Roll Music, in december van datzelfde jaar deed de groep het met We Can Work It Out/Daytripper en Yesterday.

Maar hier houdt de prestatie van Adele niet op. Haar twee albums 19 en 21 horen bij de vijf best verkochte albums van Nederland deze week. Het is voor het eerst dat een artiest twee singles én twee albums in de top 5 heeft staan in dezelfde week sinds Bruce Springsteen in juli 1985.

Kijk hier naar de nieuwe clip van Adele, ‘Set Fire To The Rain’:

In Het Urkerland van een paar weken geleden zei Eldert Schouten van Rehoboth dat de nieuwe naam er eentje moet zijn waarin de christelijke identiteit van de school moet doorklinken. Ik ben het daar niet helemaal mee eens. De (christelijke) identiteit zit ‘m niet in de naam van de school aan de buitenmuur, maar in hetgeen er binnen de schoolmuren wordt uitgedragen. Maar dat terzijde.

Mijn voorstel is de school te vernoemen naar de recent overleden Tromp de Vries. Hij past zeer zeker in het rijtje van roemruchte Urker namen die al op de gevels van verschillende basisscholen te vinden zijn:  Cornelis Zeeman, Frits Bode of Harmpje Visser – namen die ons misschien niet zoveel meer zeggen, maar die een grote betekenis hebben gehad in het onderwijs op Urk, hetzij als bestuurder, hetzij als leerkracht.

Meester de Vries
Tromp de Vries hoort daar zéker bij. Dichter, meester, opvoeder, taalkundige, verhalenverteller, historicus, columnist, hoeder van (Urker) cultureel erfgoed, kerkenraadslid, maar vooral: Urker in hart en nieren. Door zijn werk als onderwijzer op Urk (in lager en voortgezet onderwijs) heeft hij honderden Urker kinderen groot zien worden. Zij kregen van meester De Vries een flinke portie bagage mee voor de rest van hun leven. Die bagage bestond niet alleen uit ‘schoolkennis’, maar ook uit kennis op historisch, cultureel en geestelijk vlak. Een onderwijzer zoals een onderwijzer hoort te zijn.

Zijn leerlingen waren hem er dankbaar voor. Zó dankbaar dat heel Urk hem tot aan zijn dood ‘meester’ De Vries noemde, ook al was hij al vele jaren met pensioen. Een eretitel waar nog altijd een beetje ontzag uit sprak. Want hij was voor vele generaties een echte ‘meester’, uit het oude hout gesneden.

Dichter
Maar er was meer. Hij was dichter; zo schreef hij de tekst van het Urker volkslied, ter gelegenheid van 1000 jaar Urk in 1968. Hij schreef jarenlang aansprekende columns in het kerkblad van de Gereformeerde Kerk, waarvan hij ook jarenlang kerkenraadslid en scriba was. Het belang dat hij hechtte aan een goede geschiedschrijving van Urk onderstreepte hij begin jaren ’80 met de oprichting van de Stichting Urker Uitgaven, waarvan hij voorzitter was. De stichting publiceerde vele boeken met daarin verhalen over Urk en Urkers die we anders allang vergeten zouden zijn.

Historie
Het werk voor Urker Uitgaven kwam op een cruciaal moment, begin jaren ’80. Urk groeide en groeide en de generatie die Urk nog als eiland had meegemaakt, dunde langzaam maar zeker uit. Voor de Urker geschiedenis was nauwelijks interesse, behalve dan voor het werk van Urker Volksleven. Om de historie van Urk (weer) te verlevendigen en aanspreekbaar te maken, werd Urker Uitgaven opgericht, en met succes – zonder het werk van De Vries en zijn mensen waren de verhalen over het oude Urk allang in de vergetelheid geraakt.

Niet voor niets werd hem in 1986 de Zilveren Anjer uitgereikt door prins Bernhard voor zijn vele werk dat hij heeft gedaan om het Urker cultureel erfgoed te bewaren.

Taalkundige
Vele boeken en publicaties heeft hij op zijn naam staan. Niet alleen over Urk, maar ook over zijn andere liefde: de taal. Hij was taalkundige en publiceerde veel over zaken die daarmee te maken hadden. Oók over het Urker dialect, onder meer het boek ‘Urker spukkies’ uit 1981.

Toen meester De Vries in 1997 tachtig jaar werd, kreeg hij als cadeau een gedenkboekje over hem en zijn tijdgenoten aangeboden. Een mooi boek, waarin de volgende herinnering stond van Sjoerd Snoek.

Stopverf
Het speelt zich af op 31 augustus 1941, de 18e verjaardag van Sjoerd. Hij is schilder en werkt die dag in de Vuurtorenstraat. “Ik had stopverf en dat was in die tijd voor veel kinderen een gewild artikel. Het was als boetseerklei voor veel dingen te gebruiken. Ik denk: ‘Het is mijn verjaardag, ik geef de kinderen een stukje stopverf’. Maar als vliegen op de stroop heb ik ze in een mum van tijd allemaal om me heen. Dan komt een jonge onderwijzer langs. Het is meester De Vries. Glimlachend zegt hij tegen me:  ‘Dat zal een dure dag voor je worden’. En tot de kinderen: ‘Luister, als de schilder nu de stopverf aan de meester geeft, dan gaan we er in de klas iets moois van maken’. Een dreigend probleem op taktische wijze opgelost”.

Een wijze les van meester De Vries. Op creatieve wijze van iets doodgewoons iets uitdagends maken. Kinderen hun creativiteit de vrije loop laten. En bovendien een benauwde, jonge schilder nog uit de brand helpen ook. Dat tekent niet alleen een goed onderwijzer, het tekent ook meester De Vries.

In de leer
Een man die zijn leerlingen veel meer meegaf dan alleen maar lesstof. We kunnen als Urkers nog steeds veel van hem leren. Zijn we eigenlijk niet allemaal een beetje bij hem in de leer geweest?

Om die reden zou hij geëerd moeten worden zodat zijn werk en zijn nalatenschap voor de Urker bevolking – hoe jong ook -  niet verloren gaat.

Daarom moet de Rehobothschool voortaan Tromp de Vriesschool heten. Of liever nog: Meester Tromp de Vriesschool.

De Italiaanse percussionist Tony Cercola kan er over mee praten. Een concert in de open lucht in Napels op Oudejaarsavond verliep niet helemaal zoals gepland, denk ik.

Althans, niet wat de bezoekersaantallen betreft. Hulde voor Tony en z’n band die onverdroten doorspeelden…

Sri Lanka-born hip hop star M.I.A. is expected to enter the UK pop charts this weekend with her new single, ‘It takes a muscle’, which is a cover version of an obscure Dutch single from the 1980s. How a thirty-year-old song by a virtually unknown Dutch duo ended up on one of 2010’s most successful hip hop albums is somewhat of a mystery – even to the original artists.

M.I.A. – whose real name is Maya Arulpragasam and who is of Tamil origin – shot to fame in 2007 with her single ‘Paper planes’, which reached the top five of the American Billboard Hot 100, a very rare feat for artists from the Asian region. In 2009 she was nominated for an Oscar for Best Film Song for ‘O saya’, a song she recorded with A.R. Rahmann for the Slumdog Millionaire soundtrack.

Currently living and working in Los Angeles, M.I.A. released her third album in 2010, called ‘Maya’. It entered the American album chart at number 9 and reached number one on Billboard’s Electronic Albums chart.

Dutchmen
While most tracks on the well-received album were written by M.I.A. and her producers, one writers’ credit on the sleeve is rather different. It lists Dutchmen Michel Mulders and Henri Overduin as authors of ‘It takes a muscle’, which they recorded as ‘It takes a muscle to fall in love’ in 1982 for a musical project called Spectral Display. The moody, synthesizer-laden ballad was a fine example of early 80s electronic and synth pop.

“We were quite ahead of our time,” recalls Mr Mulders. “We sounded very modern. Perhaps too modern for pop radio. But I just wanted to do the things I liked and creating standard hit singles wasn’t one of them.”

Bedroom
Mr Mulders had asked singer Henri Overduin to write the lyrics for a couple of songs he had composed and to sing them.  ”We did it quite fast. We recorded the song in my bedroom in Amsterdam. Henri quickly wrote down the lyrics, did the vocals in one take and that was it. Writing and recording the song only took one afternoon.”

Flop
The song was released as a single in 13 countries, but despite a few TV and radio performances, it flopped. Spectral Display broke up after another record also flopped. ‘It takes a muscle to fall in love’ wasn’t even released on CD in subsequent years and seemed destined to disappear in pop music’s bins.

But it simply wouldn’t go away. Fans of hard-to-find underground 80s music found the 7” vinyl single in second hand record shops or online. A few home-made YouTube clips even popped up, although there was very little to show – all people could find was the original record sleeve and a grainy video from a 1982 Dutch music show.

Watch a clip of the song, with apologies for the poor quality. Story continues below.

Cult image
The cult image of the song lead to fresh interest, says Mr Mulders. “Last year, French DJ duo Get A Room did a remix of the song. I was also planning on re-recording the song with a new singer and then suddenly M.I.A.’s version came along.”

He has no idea how the Sri Lankan singer got hold of the song. “I understand her producer found the song on YouTube,” he says. “The single was released in the UK in the 80s, so he may have found it in a London record shop. Who knows.”

A few weeks ago, M.I.A. did a concert in Amsterdam, where Michel was hoping to meet the singer. “But that didn’t happen, as we couldn’t get backstage access. So we still don’t know.”

Reggae
On the surface, the singer’s reggae/hip hop version seems radically different from Spectral Display’s original synthesizer arrangement, but Mr Mulders disagrees. “Our version was reggae, but in a typically 80s-synth-pop kind of way. She hasn’t changed that much.” M.I.A.’s performance on BBC’s music show Later With Jools Holland with reggae band The Specials, has been watched over 50,000 times.

Watch M.I.A.’s performance on ‘Later’, with The Specials. (Story continues below).

Payout
With 40,000 copies of the album sold within two weeks of its release, Michel Mulders and Henri Overduin are due to receive a nice payout from publishing royalties, but even that remains a mystery for now.

“Our publisher called us and asked us if it was registered properly, which it is. We’ll see how much money this generates. Hopefully it will enable me to pick up the Spectral Display moniker once again and to create new material. That would be nice.”

It has already lead to fresh interest for the original recording, which is now finally available on iTunes.

But what about the title – which muscle does it actually take to fall in love? “There’s only one,” smiles Mr Mulders. “It’s your heart which makes you fall in love with somebody.”

A down-to-earth Dutch band that can switch with ease between torch songs, chansons and rock numbers and an American singer who had been a soul legend for decades as self-styled King of Rock and Soul. Two apparent musical extremes, but in the case of De Dijk and Solomon Burke, who died on Sunday, the gap was surprisingly narrow.

The death of Solomon Burke was a blow for soul music, but it also hit De Dijk hard. The CD Hold On Tight, on which they play English versions of their Dutch hits with Solomon Burke as lead vocalist, was released less than a week ago.

Sweet soul music
De Dijk and Solomon Burke first met in 2007 when the soul singer joined them on stage for a couple of songs. It’s no surprise that the Amsterdam band appealed to Burke. Despite the poetic Dutch lyrics of vocalist Huub van der Lubbe, the influence of US soul and rhythm & blues has been clearly audible in De Dijk’s music for many years.

There is a reason the band added a horn section a while back, making the music sound as full-bodied and stirring as the best 1960s soul records. As teenagers, Huub and his brother Hans, who is also a member of De Dijk, were crazy about soul music.

“We had an LP at home called This Is Soul with people like Otis Redding, Wilson Pickett and Solomon Burke” Huub explained recently on a TV programme “We thought that record was really great and it definitely influenced us musically.”

Musical omnivores
Dutch journalist Jan Donkers, who wrote the sleeve notes for Hold On Tight told RNW: “De Dijk was never a pure soul band. Like so many Dutch bands they have always covered a range of genres. Except that they have remained successful with that mixture for all these years, unlike many other Dutch artistes.”

“In that respect it’s not so strange that De Dijk and Solomon Burke hit it off. Burke was a musical omnivore too. He wasn’t a typical soul singer. He was clearly influenced by gospel and his early records were actually country & western songs. And then with one of the numbers on the new CD, My Rose Saved From The Street, he demonstrated how well he can handle a typical European chanson.”

(Verhaal gaat hieronder verder)

Dutch lyrics
Despite the obvious soul and rhythm & blues influences in De Dijk’s music, the group has never focused on the United States, the home of soul music. “We’re still very much Dutchmen” said Huub van der Lubbe in the 1990s when De Dijk appeared in Austin, Texas for one-off gig. “Like they’re waiting to hear our Dutch lyrics.”

Indicative of the gulf between the personalities of the Dutchmen and their US soul-drenched music was the title of a collection of lyrics by singer Huub van der Lubbe – “Milkman with the Blues”.

International impact?
In late 2009 Solomon Burke travelled to Brussels to record a complete album with De Dijk in six days. “What struck me” says Jan Donkers “was how encouraging and sympathetic Solomon was about the whole process. He made it clear he was genuinely interested in De Dijk’s songs and in Huub’s lyrics.”

The CD has been released internationally. Donkers thinks De Dijk have a good chance of making a real impact abroad. “The record is a surprise for everyone, including Burke’s fans. So who knows? It is, of course, the last CD with Solomon to be released, so that will create a great deal of interest. That and the fact that it’s a great record!”

Tussen 2000 en 2003 werkte ik met veel plezier bij het AVRO Radio 2-programma Schiffers.FM, waarbij een van mijn taken was het maken van reportages. Meestal waren dat interviews met artiesten, soms was het wat anders.

Een plek waar ik altijd graag naartoe ging was het Muziekcentrum van de (publieke) omroep, vlak achter het AKN-gebouw in Hilversum. Een creatieve broedplaats voor de Nederlandse omroeporkesten waaronder het Metropole Orkest.

Dat orkest had in die tijd een heel warme band met Radio 2, onder meer dankzij het toenmalig Gala van het Nederlandse Lied dat elk jaar werd georganiseerd.

Twee keer was ik in het hart van het Muziekcentrum, de grote repetitie- annex opnameruimte waar je een geweldige akoestiek hebt. Eén keer tijdens de repetities voor een concert met Bløf en een keer tijdens de voorbereiding voor een concert bij het Nederlandse Film Festival.

Dat laatste was een heel bijzondere ervaring, omdat bij dat concert de geweldige muziek van Rogier van Otterloo centraal stond. Dus daar zat ik, in een hoekje van het Muziekcentrum, met vòòr mij dat enorme Metropole Orkest die muziek van onder meer Soldaat van Oranje en Turks Fruit speelde. Kijk, Soldaat van Oranje is al imposant als je het uit een speaker hoort, maar als een orkest dat op een meter afstand van je keihard staat te blazen… dan is het wel even kippenvel.

Later heb ik het orkest nog vele keren gezien bij het genoemde Gala van het Nederlandse Lied, of tijdens de uitreikingen van de Gouden Harpen (waarbij het orkest bewees zelfs overweg te kunnen met Peter Pan Speedrock).

Een uniek orkest dus. Kijk maar op de clips hieronder. En dan krijg je te horen dat het orkest in één pennenstreek wordt opgeheven, als het aan het nieuwe kabinet ligt.

Het (mogelijke) verdwijnen van het Metropole Orkest doet het meeste pijn. Want terwijl de andere omroeporkesten en -gezelschappen in mijn ogen niet uitzonderlijk ánders zijn dan andere orkesten, is het Metropole dat wél. Het is het enige orkest in Nederland dat zich niet uitsluitend richt op klassieke muziek, maar juist op andere stijlen – van pop tot musical en van jazz tot wereldmuziek. Hoe veelzijdig wil je het hebben? Geen wonder dat ze tot ver over de landsgrenzen succesvol zijn, met de nodige Grammy Awards in de prijzenkast.

Maar ja, wat hadden we anders verwacht van een kabinet dat gedoogd wordt door de PVV waarvan Kamerlid Martin Bosma zich eerder dit jaar al niet zo heel erg lovend uitliet over het Residentie Orkest.

Kunst is van en voor de elite, niet voor de gewone man, en dus moet je het maar opdoeken. Kennelijk.

(Maar wat Bas Heijne in de hiervoor gelinkte blog al geheel terecht zegt: het voetbal is ook voor een elite. Een veel ‘lagere’, weliswaar, maar het blijft een relatief kleine groep die er plezier aan beleeft. En die subsidiëren we wél met veel plezier).

Ik moet er wel even van zuchten. Want als je nou één orkest in Nederland moet opnoemen waarvoor woorden als laagdrempelig, toegankelijk en populair gelden, dan is het ’t Metropole wel.

Dus opdoeken dat Metropole Orkest? Zijn ze nou helemaal gek geworden daar in Den Haag….?!

Een paar hoogtepunten van het Metropole Orkest:

Bekijk de reportage hier.

(Tekst gaat verder onder de clip)

Nu is het vertalen van een (song)tekst geen gemakkelijke opgave – probeer maar eens net de juiste Engelse, Duitse of Franse toon aan te slaan; iets wat vaak afhankelijk is van kleine nuances. Vertalen is vaak een hachelijke balanceer-act. Gelukkig zijn er online vertaalsites,  maar dat gaat ook wel eens mis.

De site Bad Translator laat dat op erg grappige wijze zien. De site is van een officieel vertaalbureau die er mee wil aantonen dat zo’n (gratis) vertaalsite eigenlijk niet kan tippen aan een vertaling door een mens van vlees en bloed. Bad Translator doet dat door een stuk tekst tien keer heen en weer te vertalen in evenzoveel talen. Wat je dan uiteindelijk krijgt lijkt meestal in de verste verte niet op het origineel.

Helemaal leuk wordt het als je een stukje Nederlands invoert, dat tien keer laat vertalen en uiteindelijk een Engelstalig resultaat ziet. Vaak heeft die Engelse tekst dan niks meer met het Nederlands te maken.

Ik heb de proef op de som genomen met een paar beginregels van bekende Nederlandstalige hits. Dit zijn de resultaten:

De zoute zee slaakt een diepe zilte zucht. Boven het vlakke land trilt stil de warme lucht (Aan de kust – Bløf)

Country slaakt sea salt with a sigh is still warm, the air vibration”

Ik ken een heel leuk tentje. Daar speelt een prima bandje. En iedereen die kent je. (Doris Day – Doe Maar)

I know a good tent. We played a great team. And all I know.

Steeds als ik je zie lopen, dan gaat de hemel een klein beetje open. Sterren je laat ze verbleken met je ogen die naar me kijken. (Dromen zijn bedrog – Marco Borsato)

“Whenever I see how it works, and heaven ajar. I lost a star for your eyes.”

Ik kwam jou tegen. Jij was verlegen. Ik loop nu al dagen. Want ik wil je wat vragen. (Heb je even voor mij – Frans Bauer)

“I am a finger. I’m afraid. I’m now a days. I want to ask.”

Waar komen jullie toch vandaan. Waar de Smurfenhuisjes staan. Hebben jullie ook een eigen taal. Ja die smurfen wij allemaal. (Het Smurfenlied – Vader Abraham)

“In any case, where you are. When Smurfenhuisjes position. You can also have their own language. Yes, all the blue wizard.”

Doe mij een toppertje en een breezer ananas. En doe er ook maar een dubbele wiskey bij. Want vanavond gaan alle remmen los. En we dansen en springen, zijn zo blij. (Toppertje – Tropical Danny & Guillermo)

“Click toppertje breeze and pineapple. Not a double whiskey. Today, the brakes are free. We are dancing, jumping, very happy.”
(Wees eerlijk: een aardig getrouwe vertaling van het origineel! En vergeet niet dat die tien vertalingen slechts een kwestie van luttele seconden zijn).

In een discotheek. Zat ik van de week. En ik voelde mij daar zo alleen. Het was er warm en druk. Ik zat naast een lege kruk. (Een beetje verliefd – André Hazes)

“In a nightclub. I Werchter week. I think I have one by one. The atmosphere is warm and busy. I Werchter place is empty.

Je eigen vertaling uitproberen? Dat kan hier!

En de kop van dit artikel, “If Mao”? Dat is wat je krijgt als je de vertaling begint met “Slordige vertaling”…