When a Dutch band met the King of Rock and Soul

Na het overlijden van Solomon Burke schreef ik onderstaand artikel voor de Engelse site van de Wereldomroep. Het originele artikel vind je hier. (En voor de liefhebber: de Spaanse versie staat er ook).

 

A down-to-earth Dutch band that can switch with ease between torch songs, chansons and rock numbers and an American singer who had been a soul legend for decades as self-styled King of Rock and Soul. Two apparent musical extremes, but in the case of De Dijk and Solomon Burke, who died on Sunday, the gap was surprisingly narrow.

The death of Solomon Burke was a blow for soul music, but it also hit De Dijk hard. The CD Hold On Tight, on which they play English versions of their Dutch hits with Solomon Burke as lead vocalist, was released less than a week ago.

 

Sweet soul music
De Dijk and Solomon Burke first met in 2007 when the soul singer joined them on stage for a couple of songs. It’s no surprise that the Amsterdam band appealed to Burke. Despite the poetic Dutch lyrics of vocalist Huub van der Lubbe, the influence of US soul and rhythm & blues has been clearly audible in De Dijk’s music for many years.

There is a reason the band added a horn section a while back, making the music sound as full-bodied and stirring as the best 1960s soul records. As teenagers, Huub and his brother Hans, who is also a member of De Dijk, were crazy about soul music.

“We had an LP at home called This Is Soul with people like Otis Redding, Wilson Pickett and Solomon Burke” Huub explained recently on a TV programme “We thought that record was really great and it definitely influenced us musically.”

Musical omnivores
Dutch journalist Jan Donkers, who wrote the sleeve notes for Hold On Tight told RNW: “De Dijk was never a pure soul band. Like so many Dutch bands they have always covered a range of genres. Except that they have remained successful with that mixture for all these years, unlike many other Dutch artistes.”

“In that respect it’s not so strange that De Dijk and Solomon Burke hit it off. Burke was a musical omnivore too. He wasn’t a typical soul singer. He was clearly influenced by gospel and his early records were actually country & western songs. And then with one of the numbers on the new CD, My Rose Saved From The Street, he demonstrated how well he can handle a typical European chanson.”

(Verhaal gaat hieronder verder)

Dutch lyrics
Despite the obvious soul and rhythm & blues influences in De Dijk’s music, the group has never focused on the United States, the home of soul music. “We’re still very much Dutchmen” said Huub van der Lubbe in the 1990s when De Dijk appeared in Austin, Texas for one-off gig. “Like they’re waiting to hear our Dutch lyrics.”

Indicative of the gulf between the personalities of the Dutchmen and their US soul-drenched music was the title of a collection of lyrics by singer Huub van der Lubbe – “Milkman with the Blues”.

International impact?
In late 2009 Solomon Burke travelled to Brussels to record a complete album with De Dijk in six days. “What struck me” says Jan Donkers “was how encouraging and sympathetic Solomon was about the whole process. He made it clear he was genuinely interested in De Dijk’s songs and in Huub’s lyrics.”

The CD has been released internationally. Donkers thinks De Dijk have a good chance of making a real impact abroad. “The record is a surprise for everyone, including Burke’s fans. So who knows? It is, of course, the last CD with Solomon to be released, so that will create a great deal of interest. That and the fact that it’s a great record!”

 

Waarom het Metropole moet blijven!

Tussen 2000 en 2003 werkte ik met veel plezier bij het AVRO Radio 2-programma Schiffers.FM, waarbij een van mijn taken was het maken van reportages. Meestal waren dat interviews met artiesten, soms was het wat anders.

Een plek waar ik altijd graag naartoe ging was het Muziekcentrum van de (publieke) omroep, vlak achter het AKN-gebouw in Hilversum. Een creatieve broedplaats voor de Nederlandse omroeporkesten waaronder het Metropole Orkest.

Dat orkest had in die tijd een heel warme band met Radio 2, onder meer dankzij het toenmalig Gala van het Nederlandse Lied dat elk jaar werd georganiseerd.

Twee keer was ik in het hart van het Muziekcentrum, de grote repetitie- annex opnameruimte waar je een geweldige akoestiek hebt. Eén keer tijdens de repetities voor een concert met Bløf en een keer tijdens de voorbereiding voor een concert bij het Nederlandse Film Festival.

Dat laatste was een heel bijzondere ervaring, omdat bij dat concert de geweldige muziek van Rogier van Otterloo centraal stond. Dus daar zat ik, in een hoekje van het Muziekcentrum, met vòòr mij dat enorme Metropole Orkest die muziek van onder meer Soldaat van Oranje en Turks Fruit speelde. Kijk, Soldaat van Oranje is al imposant als je het uit een speaker hoort, maar als een orkest dat op een meter afstand van je keihard staat te blazen… dan is het wel even kippenvel.

Later heb ik het orkest nog vele keren gezien bij het genoemde Gala van het Nederlandse Lied, of tijdens de uitreikingen van de Gouden Harpen (waarbij het orkest bewees zelfs overweg te kunnen met Peter Pan Speedrock).

Een uniek orkest dus. Kijk maar op de clips hieronder. En dan krijg je te horen dat het orkest in één pennenstreek wordt opgeheven, als het aan het nieuwe kabinet ligt.

Het (mogelijke) verdwijnen van het Metropole Orkest doet het meeste pijn. Want terwijl de andere omroeporkesten en -gezelschappen in mijn ogen niet uitzonderlijk ánders zijn dan andere orkesten, is het Metropole dat wél. Het is het enige orkest in Nederland dat zich niet uitsluitend richt op klassieke muziek, maar juist op andere stijlen – van pop tot musical en van jazz tot wereldmuziek. Hoe veelzijdig wil je het hebben? Geen wonder dat ze tot ver over de landsgrenzen succesvol zijn, met de nodige Grammy Awards in de prijzenkast.

Maar ja, wat hadden we anders verwacht van een kabinet dat gedoogd wordt door de PVV waarvan Kamerlid Martin Bosma zich eerder dit jaar al niet zo heel erg lovend uitliet over het Residentie Orkest.

Kunst is van en voor de elite, niet voor de gewone man, en dus moet je het maar opdoeken. Kennelijk.

(Maar wat Bas Heijne in de hiervoor gelinkte blog al geheel terecht zegt: het voetbal is ook voor een elite. Een veel ‘lagere’, weliswaar, maar het blijft een relatief kleine groep die er plezier aan beleeft. En die subsidiëren we wél met veel plezier).

Ik moet er wel even van zuchten. Want als je nou één orkest in Nederland moet opnoemen waarvoor woorden als laagdrempelig, toegankelijk en populair gelden, dan is het ’t Metropole wel.

Dus opdoeken dat Metropole Orkest? Zijn ze nou helemaal gek geworden daar in Den Haag….?!

Een paar hoogtepunten van het Metropole Orkest: