Consumentenbond, doe er wat aan!

Het minste of geringste consumentenprobleem wordt vaak luidruchtig aan de kaak gesteld door Radar, de Consumentenbond of Kassa, maar over één vorm van consumentenleed hoor je ze nooit. Waarschijnlijk omdat we het met z’n allen inmiddels zó gewoon vinden, dat het gewoon niet in ons op komt om er over te klagen.

Sinds een week of drie kan ik een paar belangrijke programma’s op m’n pc niet meer gebruiken: Nokia PC Suite, bijvoorbeeld, of iTunes, of Adobe Reader. En tot overmaat van ramp kan ik het bestand waarin ik m’n complete manuscripten van m’n boeken bewaar, ook niet meer openen.

De oorzaak? Een of andere lastige bug in Windows Vista. Door een recente update is er iets mis gegaan waardoor bovengenoemde software niet meer werkt.

Nu is zoiets lastig en frusterend, maar eerlijk gezegd ben ik de frustratie al voorbij. Maar wat blijft – of eigenlijk steeds groter wordt – is de verwondering en verbazing. Want als je er nuchter over nadenkt, is het eigenlijk bizar hoe zoiets gaat.

Stel: je koopt een koffiezetapparaat en na een tijdje zet ‘ie geen lekkere koffie meer. Logisch dat je dan met dat ding naar de winkel gaat en gaat klagen. Grote kans dat de winkelier of de fabrikant je zonder problemen óf een reparatie aanbiedt, óf een compleet nieuw apparaat. Dat vinden we logisch.

Maar wat nu als de winkelier en de fabrikant zouden zeggen: “We weten wel wat er aan de hand is, maar we doen er niks aan. Weet u wat, probeer maar een paar mensen te vinden die ook zo’n apparaat hebben en vraag ‘t hun. Misschien weten zij het”.

Dus je gaat maar op zoek naar die mensen. Je raakt met ze aan de praat en inderdaad, ze hebben wel een paar oplossingen. Van de ene moet je een schroefje in het koffiezetapparaat aandraaien, van de andere moet dat juist weer los, de derde zegt dat je de koffiepadhouder moet vervangen en de vierde adviseert je eerst een nieuw onderdeel aan te schaffen (bij een winkel die je helemaal niet kent), dat op het apparaat schroeven, vervolgens het hele apparaat uit elkaar halen en opnieuw in elkaar zetten en dán doet ‘t het weer. Hoop je.

Kleine kans dat je dit niet zou accepteren. Maar nu gaat het niet om een koffiezetapparaat, maar om Windows Vista. Wie gaat er nog klagen bij de fabrikant (Microsoft dus)? Heeft geen enkele zin. En hoe zou je dat eigenlijk moeten doen? Bestaat er zoiets als klachten@microsoft.nl? Dikke kans van niét. Nee, deze fabrikant stuurt je gewoon het bos in met de tip om de verschillende internetfora af te struinen op zoek naar medegebruikers die wel een oplossing weten.

Ooit gehoord van iemand die na een corrupte update – zoals nu – tegen Microsoft zegt: “Doe mij eens even een nieuwe Vista?”. Of iemand die naar Apple stapt en zegt: “Die laatste iTunes wil gewoon niet installeren op m’n pc. Da’s raar, want jullie moeten er voor zorgen dat jullie een deugdelijk programma maken, ook voor mij. Dus m’n geld terug en anders stap ik naar de Consumentenbond!’.

We klagen sowieso niet, want als je met je Windows Vista gaat klagen op een online forum, dan krijg je op z’n minst meesmuilende reacties als: “Koop een Mac”, “Werk je nog met Windows Vista?!”, of: “Ga toch gewoon met Linux/Ubuntu/weet-ik-al-niet-wat aan de slag”. Leedvermaak in plaats van solidariteit is wat je te wachten staat.

En je bent natuurlijk een sukkel als je niet eens zelf zo’n fout in Vista kunt opsporen en herstellen.

Waar blijft de Consumentenbond? Radar? Kassa? Ik ben al jaren lid van de Consumentengids en daarin worden vaak de allerkleinste probleempjes opgeblazen tot totale consumentencatastrofes. Niet de beloofde 5 procent korting gekregen? Schande! De Consumentengids zal de fabrikant wel eens aan de schandpaal nagelen. Na 23 jaar een apparaat stuk en de winkelier wil het niet eens gratis en voor niks vervangen? Hoe durven ze! Wacht maar tot Kassa, Radar of de Consumentenbond langs komen!

Maar over domme, foute, corrupte, onvolledige en knullige updates van dure softwarepakketten als Windows Vista? Geen krimp. Amateuristische consumentenservice door dat maar over te laten aan ‘medegebruikers’? Je hoort ze niet. Zelfs zij die op komen voor de arme consument halen hun schouders op.

Want computerleed is voor sukkels. Die niet eens een foute update kunnen herstellen. Dus die hebben het misschien wel verdiend dat ze al weken geen Nokia PC Suite, iTunes, Adobe Reader en wat al niet meer kunnen gebruiken.

Wat ben ik blij dat Microsoft geen koffiezetapparaten maakt.

Rommelmarkt Urk 5-5-2011

Morgen (5 mei) sta ik weer op de rommelmarkt op de Urker haven. Samen met de kids die hun speelgoedvoorraad verkopen. In hun kielzog sta ik met een aantal aardige LP’s, als zeg ik het zelf. Hieronder vind je ze allemaal.  Prijzen vanaf 1 euro. Kom maar kijken!

Abba – Arrival

Abba – Super Trouper

Band, The – Anthology (2LP)

Band, The – The last waltz (3LP box)

Beach Boys – Pet Sounds (hoes licht beschadigd)

Bee Gees – The very best of (2LP)

BZN – You’re welcome

Cash, Johnny – International superstar (2LP)

Culture Club – Colour by numbers

Deep Purple – Come taste the band

Dire Straits – Communiqué

Dire Straits – Dire Straits (1978)

Dire Straits – Love over gold

Dire Straits – Making movies

Diversen – Disco Dance Collection (2LP; disco-hits uit de jaren ’75-’79)

Diversen – Greatest Hits 6 (1974; Rubettes/Earth & Fire/Slade/Earring/etc.)

Diversen – Hit after hit (K-tel 1978)

Diversen – It was 20 years ago (2LP; hits uit eind jaren ’60)

Diversen – Look out! Hilversum III Troetelelpee

Doe Maar – Doe de dub

Finkers, Herman – Van zijn elpee

Fleetwood Mac – Mirage

Fleetwood Mac – Tusk

Genesis – And then there were three

Groot, Boudewijn de – Vijf jaar hits

Hansse, Tol – Moet niet zeuren

Hermans, Toon – One man show (jaren ’60)

Hermans, Toon – One man show 1974 (2LP)

Holly, Buddy – Greatest hits

Human League – Hysteria

John, Elton – A single man

Madness – One step beyond

Mark & Clark Band – Worn down piano

Marley, Bob – Legend (The best of)

Miller Band, Steve – Abracadabra

Nijs, Rob de – Gisteravond

Pink Floyd – Atom heart mother

Police – Outlandos d’amour

Police – Regatta de blanc

Prince – Purple rain

Prince – Sign o’the times (2LP)

Rolling Stones – Goats head soup

Rea, Chris – Wired to the moon

Ross, Diana – Diana

Shaffy, Ramses – We leven nog

Simon & Garfunkel – The Concert in Central Park

Simon, Carly – Coming around again

Sky – Sky 2

Springsteen, Bruce – Live 1975-85 (originele 5LP-box, incl. uitgebreid tekstboek)

Springsteen, Bruce – The rising (2LP; extra zwaar vinyl)

Supertramp – Crisis? What crisis?

Webber, Andrew Lloyd – Evita (Original London Cast)

Yes – Close to the edge

12″-singles:

Hoover, Jimmy the – Tantalise (radiohitje uit de jaren ’80; zie http://www.youtube.com/watch?v=W2kku5sEt04)

Noodweer – In de disco

Lionel Richie – All night long

Simple Minds – Belfast child (“Ballad of the Streets” EP)

Adele heerst

De Britse zangeres Adele voegt zich deze week bij een nogal exclusief Top 40-gezelschap: ze is de eerste artiest in 33 jaar die de bovenste twee plaatsen van de Top 40 bezet.

Terwijl haar nieuwe single Set Fire To The Rain naar nummer 2 stijgt, klimt haar oude nummer 1-hit Rolling In The Deep opnieuw naar de eerste plaats.

In oktober 1978 was Olivia Newton John de laatste die zo’n prestatie leverde. Ze stond toen op 1 met Hopelessly Devoted To You en op 2 met Summer Nights. Beide singles (de laatste een duet met John Travolta) kwamen uit de film Grease.

Daarvoor was het slechts drie andere artiesten gelukt. In maart 1974 stond Mud op de nummers 1 en 2 met respectievelijk Dynamite en Tigerfeet.

Vier jaar eerder, in mei 1970, deden Simon & Garfunkel hetzelfde met de singles El Condor Pasa (nummer 1) en Cecilia (nummer 2).

The Beatles zijn de enige groep die dit kunststukje op verschillende momenten hebben geflikt. In mei 1965 stond de groep op de bovenste twee Top 40-plaatsen met Ticket To Ride en Rock ‘n Roll Music, in december van datzelfde jaar deed de groep het met We Can Work It Out/Daytripper en Yesterday.

Maar hier houdt de prestatie van Adele niet op. Haar twee albums 19 en 21 horen bij de vijf best verkochte albums van Nederland deze week. Het is voor het eerst dat een artiest twee singles én twee albums in de top 5 heeft staan in dezelfde week sinds Bruce Springsteen in juli 1985.

Kijk hier naar de nieuwe clip van Adele, ‘Set Fire To The Rain’:

De Tromp de Vriesschool

Schoolvereniging Rehoboth op Urk (waar ik woon) wil een van z’n scholen, de Rehobothschool, een nieuwe naam geven. Dit omdat er nogal eens verwarring is tussen de naam van de schoolvereniging en die van de school zelf. Beide hebben dezelfde naam en dat moet maar eens anders. Het publiek mag de keuze beïnvloeden, aldus Rehoboth. Welnu, ik heb een prima idee voor een nieuwe naam.

In Het Urkerland van een paar weken geleden zei Eldert Schouten van Rehoboth dat de nieuwe naam er eentje moet zijn waarin de christelijke identiteit van de school moet doorklinken. Ik ben het daar niet helemaal mee eens. De (christelijke) identiteit zit ‘m niet in de naam van de school aan de buitenmuur, maar in hetgeen er binnen de schoolmuren wordt uitgedragen. Maar dat terzijde.

Mijn voorstel is de school te vernoemen naar de recent overleden Tromp de Vries. Hij past zeer zeker in het rijtje van roemruchte Urker namen die al op de gevels van verschillende basisscholen te vinden zijn:  Cornelis Zeeman, Frits Bode of Harmpje Visser – namen die ons misschien niet zoveel meer zeggen, maar die een grote betekenis hebben gehad in het onderwijs op Urk, hetzij als bestuurder, hetzij als leerkracht.

Meester de Vries
Tromp de Vries hoort daar zéker bij. Dichter, meester, opvoeder, taalkundige, verhalenverteller, historicus, columnist, hoeder van (Urker) cultureel erfgoed, kerkenraadslid, maar vooral: Urker in hart en nieren. Door zijn werk als onderwijzer op Urk (in lager en voortgezet onderwijs) heeft hij honderden Urker kinderen groot zien worden. Zij kregen van meester De Vries een flinke portie bagage mee voor de rest van hun leven. Die bagage bestond niet alleen uit ‘schoolkennis’, maar ook uit kennis op historisch, cultureel en geestelijk vlak. Een onderwijzer zoals een onderwijzer hoort te zijn.

Zijn leerlingen waren hem er dankbaar voor. Zó dankbaar dat heel Urk hem tot aan zijn dood ‘meester’ De Vries noemde, ook al was hij al vele jaren met pensioen. Een eretitel waar nog altijd een beetje ontzag uit sprak. Want hij was voor vele generaties een echte ‘meester’, uit het oude hout gesneden.

Dichter
Maar er was meer. Hij was dichter; zo schreef hij de tekst van het Urker volkslied, ter gelegenheid van 1000 jaar Urk in 1968. Hij schreef jarenlang aansprekende columns in het kerkblad van de Gereformeerde Kerk, waarvan hij ook jarenlang kerkenraadslid en scriba was. Het belang dat hij hechtte aan een goede geschiedschrijving van Urk onderstreepte hij begin jaren ’80 met de oprichting van de Stichting Urker Uitgaven, waarvan hij voorzitter was. De stichting publiceerde vele boeken met daarin verhalen over Urk en Urkers die we anders allang vergeten zouden zijn.

Historie
Het werk voor Urker Uitgaven kwam op een cruciaal moment, begin jaren ’80. Urk groeide en groeide en de generatie die Urk nog als eiland had meegemaakt, dunde langzaam maar zeker uit. Voor de Urker geschiedenis was nauwelijks interesse, behalve dan voor het werk van Urker Volksleven. Om de historie van Urk (weer) te verlevendigen en aanspreekbaar te maken, werd Urker Uitgaven opgericht, en met succes – zonder het werk van De Vries en zijn mensen waren de verhalen over het oude Urk allang in de vergetelheid geraakt.

Niet voor niets werd hem in 1986 de Zilveren Anjer uitgereikt door prins Bernhard voor zijn vele werk dat hij heeft gedaan om het Urker cultureel erfgoed te bewaren.

Taalkundige
Vele boeken en publicaties heeft hij op zijn naam staan. Niet alleen over Urk, maar ook over zijn andere liefde: de taal. Hij was taalkundige en publiceerde veel over zaken die daarmee te maken hadden. Oók over het Urker dialect, onder meer het boek ‘Urker spukkies’ uit 1981.

Toen meester De Vries in 1997 tachtig jaar werd, kreeg hij als cadeau een gedenkboekje over hem en zijn tijdgenoten aangeboden. Een mooi boek, waarin de volgende herinnering stond van Sjoerd Snoek.

Stopverf
Het speelt zich af op 31 augustus 1941, de 18e verjaardag van Sjoerd. Hij is schilder en werkt die dag in de Vuurtorenstraat. “Ik had stopverf en dat was in die tijd voor veel kinderen een gewild artikel. Het was als boetseerklei voor veel dingen te gebruiken. Ik denk: ‘Het is mijn verjaardag, ik geef de kinderen een stukje stopverf’. Maar als vliegen op de stroop heb ik ze in een mum van tijd allemaal om me heen. Dan komt een jonge onderwijzer langs. Het is meester De Vries. Glimlachend zegt hij tegen me:  ‘Dat zal een dure dag voor je worden’. En tot de kinderen: ‘Luister, als de schilder nu de stopverf aan de meester geeft, dan gaan we er in de klas iets moois van maken’. Een dreigend probleem op taktische wijze opgelost”.

Een wijze les van meester De Vries. Op creatieve wijze van iets doodgewoons iets uitdagends maken. Kinderen hun creativiteit de vrije loop laten. En bovendien een benauwde, jonge schilder nog uit de brand helpen ook. Dat tekent niet alleen een goed onderwijzer, het tekent ook meester De Vries.

In de leer
Een man die zijn leerlingen veel meer meegaf dan alleen maar lesstof. We kunnen als Urkers nog steeds veel van hem leren. Zijn we eigenlijk niet allemaal een beetje bij hem in de leer geweest?

Om die reden zou hij geëerd moeten worden zodat zijn werk en zijn nalatenschap voor de Urker bevolking – hoe jong ook -  niet verloren gaat.

Daarom moet de Rehobothschool voortaan Tromp de Vriesschool heten. Of liever nog: Meester Tromp de Vriesschool.

 

 

 

 

“Ik heb zalen doen vollopen, zalen doen leeglopen”…

Het leven van een muzikant on the road gaat niet altijd over rozen. Luister maar eens naar het leed van Raymond van het Groenewoud op “Je veux de l’amour”.

 

De Italiaanse percussionist Tony Cercola kan er over mee praten. Een concert in de open lucht in Napels op Oudejaarsavond verliep niet helemaal zoals gepland, denk ik.

Althans, niet wat de bezoekersaantallen betreft. Hulde voor Tony en z’n band die onverdroten doorspeelden…